Maarten en François, You'll Never Walk Alone!!!

Zaterdag 26 april: Maarten De Smedt moet na een hartstilstand op de bus naar Bergen abrupt afscheid nemen van het leven. Heel het Kiel is in diepe rouw. Maarten was een van de bezielers van Armata Viola en maakte zich onsterfelijk in de harten van de Kielse ratten. Een week later krijgt de jonge levensgenieter voor en tijdens de wedstrijd Beerschot - KV Mechelen een gepast afscheid, een dat niemand van de aanwezigen ooit nog zal vergeten. Rivalen Antwerp en KV Mechelen tonen hun respect. Rivaliteit op het veld, maar niet ernaast, zo moet voetbal zijn. Op zo'n momenten besef je dat voetbal maar een gewoon spel is. Wanneer 11.500 mensen hun afkomst, trots en vooroordelen even opzij zetten voor een prachtige laatste groet, dan maakt dat je heel nederig.

Maarten is een rat, voor altijd in ons hart!



Donderdag 8 mei 2008: François Sterchele raakt 's nachts met zijn wagen van de baan en rijdt tegen een boom. De Luikenaar is op slag dood. Nog geen twee weken na Maarten De Smedt is dit nog moeilijker te vatten.
Sterchele kwam in 2006 naar Beerschot. De charismatische spits ontpopte zich er al snel tot publiekslieveling. Hij was een vedette, maar bleef met zijn voeten op de grond en had oog voor iedereen. Mede daardoor kon hij zoveel respect afdwingen. De titel van topschutter was de kroon op het werk in zijn Beerschot-seizoen. Als rat doet het deugd te weten dat François' beste seizoen allicht datgene op het Kiel was.
Swake zei kort voor zijn transfer naar Club Brugge dat hij later graag terug wou naar het Kiel. Het applaus tijdens zijn vervanging in de wedstrijd Beerschot - Club Brugge in augustus vorig jaar toonde dat hij daar nooit is weggeweest en er altijd zal blijven.

François Sterchele, voor eeuwig de 26-jarige levensgenieter!

Europees voetbal in het vooruitzicht?

Je kan geen krant meer openslaan of er staan wel op z'n minst drie berichten in over Germinal Beerschot. Mij hoor je niet klagen, het wordt stilaan tijd dat mensen het potentieel van onze enige Antwerpse topclub inzien. Het gaat de ploeg dan ook voor de wind. Met een gedeelde derde plaats ziet het er in de competitie erg goed uit. Bovendien strijden we nog steeds mee voor de beker van België. Europees voetbal is nog nooit zo dicht geweest. En dan is er nog de stadionkwestie.

Maar ik begin deze week bij de wedstrijd van vorige zondag tegen Cercle Brugge. Op het spel stond de gedeelde derde plaats. Het 'grote' Cercle had op woensdag al een ferme dreun gekregen van Standard, dat hen uit de beker knikkerde. Als er iets is dat Beerschot goed kan, dan is het wel andere ploegen nog dieper de put in duwen. Dat mocht Anderlecht al meermaals ondervinden op het Kiel, Cercle nu ook. Het 'grote' Cercle werd snel terug Cerceltje en het zou me niet verbazen moesten ze nu een vrije val kennen in de competitie. Zonder De Sutter (en misschien ook Serebrennikov) is Cercle maar een simpel ploegje. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat wij dat zonder bepaalde spelers ook wel zijn.

Eén daarvan heet Hernán Losada (u vergeeft mij wel dat ik in het verleden het accent op zijn voornaam vergat). Onze Argentijnse klasbak kende zondag een superdag en had in alle drie de doelpunten meer dan een voet. Hij speelde misschien wel zijn beste wedstrijd in België. Dat ontging zowel de pers als de andere Belgische clubs niet. Filip Joos, in mijn ogen de beste sportjournalist in België, eindigde zijn eigenzinnige kijk in Studio 1 op maandag met een bloemlezing van de mooiste Losada-momenten uit Beerschot-Cercle. En dat waren er wel wat. In de pers verscheen het bericht dat Losada dicht bij een transfer naar Anderlecht staat. Niet toevallig is de halve finale van de beker tegen Paars-wit nabij. Het bericht klasseer ik momenteel onder de noemer stemmingmakerij. Dat wil niet zeggen dat een transfer van Losada van de baan is, integendeel. Het zal héél moeilijk (misschien zelfs onmogelijk) worden om hem nog een seizoen te houden. Laten we dus maar genieten van de wedstrijden die hij nu voor ons speelt. En wanneer Losada vertrekt, laat het dan alsjeblieft naar het buitenland zijn.

Hopelijk is er tegen dan duidelijkheid over de bouw van een nieuw stadion in Antwerpen. Jos Verhaegen liegt niet wanneer hij zegt dat we een nieuw stadion nodig hebben om met de top mee te blijven draaien. België wil het WK in 2018 (samen met Nederland) naar zich toe trekken. Maar het is duidelijk dat de stadions in België daar allerminst geschikt voor zijn. Enkele dagen geleden heeft het Antwerpse stadsbestuur beloofd een stadion te bouwen. Stap 1 en tegelijk de gemakkelijkste beslissing, want de weg is nog lang. Al meer dan een half jaar woedt de discussie over de plaats van het stadion en over wie erin mag spelen. Ik verwijs graag nog eens naar het Kiels manifest voor topvoetbal in Antwerpen voor de standpunten van de supporters van Germinal Beerschot. Met zo'n ambitieuze initiatieven kunnen en mogen we de boot ditmaal niet missen. Daarom is mijn wens: minder politiek gezever, meer actie!

Ik wil met een persoonlijke noot eindigen die niets met voetbal te maken heeft. Momenteel ben ik in mijn laatste jaar Journalistiek aan de Plantijn Hogeschool stage aan het lopen. Die bestaat erin een nieuwe wijkkrant op te starten in Antwerpen. Den Triangel is ons ambitieus afstudeerproject, en ondergetekende is hoofdredacteur. Op 19 maart is de krant beschikbaar binnen de driehoek Nationale Bank - Rooseveltplaats - Sint-Carolus Borromeuskerk. Mis het niet!

Ingepakt met een strikje errond

Wat is het toch fijn een Germinal Beerschot supporter te zijn. Gedichtendag is al een weekje voorbij, maar toch word ik lyrisch van ons huidige voetbal. Waar het op de boerderie van Club Brugge nog misliep, was het gisteren raak in het verre Limburg. Racing Genk ging voor het bijltje met een droge 1-3, en dat met een man meer! En wat nog meer, mijn pronostiek kwam ook uit!

Een uitgebreide analyse wil ik niet geven omdat ik er niet bij was. Maar aan de radio gekluisterd beleefde ik één van de spannendste wedstrijden van het seizoen. Van de ene emotie in de tegengestelde belanden op twee minuten tijd is trouwens niet gezond (van de 0-1 naar de 1-1 en de rode kaart voor Dosunmu). Het journaal van 22 uur kwam en ik zag het al helemaal niet meer zitten. Maar tot mijn grote verbazing stonden we na dat journaal met 1-2 voor en hoorde ik nog net hoe Hernan Losada voor waarschijnlijk het mooiste doelpunt in deze competitie tekende. Althans, tot dat besluit kwam ik na de samenvatting op Studio 1 te hebben gezien.

Tijdens die samenvatting lag ik meermaals dubbel met de originele doelpuntvieringen. Heerlijk hoe laconiek Ederson bleef staan na zijn goal. Het indianendansje aan de cornervlag na het doelpunt van Malki was ook een topper. Alsook de meditatie-oefening van de drie doelpuntenmakers na de pot van Losada. Het moet niet altijd een dubbele Toni-Sterchele-Verhoeven beweging zijn.

Nog een kleine bedenking waar de webmaster van 13forever me nog op wees: Met een betere afwerking en dus winst tegen Club Brugge en Lokeren zouden we nu op de eerste plaats staan. Die gedachte opent perspectieven voor de toekomst. En we doen ook nog mee voor de beker van België. Europees voetbal lijkt opeens heel dichtbij.
Chelsea, Chelsea, den Beerschot komt eraan!?

Germinal Beerschot Collectief

Voetbal is pure business geworden. Alles draait om geld en het zijn daarom ook de voorzitters en politiekers die de touwtjes in handen hebben. Toch is de stem van de supporters heel belangrijk. Met de huidige evolutie van onze ploeg groeit het optimisme omtrent de ontwikkeling van Germinal Beerschot naar een topploeg. Daarom hebben enkele trouwe Germinal Beerschot-supporters hun best gedaan om een collectieve visie op te bouwen en zo de club een duwtje in de rug te geven.

Voor alle uitleg verwijs ik u graag naar http://www.kielsmanifest.be/. Het is de bedoeling dat we zoveel mogelijk handtekeningen verzamelen om zo terug topvoetbal in Antwerpen te krijgen.

Laten we van Germinal Beerschot de topclub maken die ze waardig is!

Nogmaals de link: http://www.kielsmanifest.be/

Germinal Beerschot Metallurg Donetsk

Om meteen met de deur in huis te vallen: Germinal Beerschot heeft momenteel veel weg van een satellietploeg van Metallurg Donetsk. Maar liefst drie van de vier inkomende transfers zijn afkomstig van de Oekraïense club. Met nog een speler die het nogal leuk vindt op de ziekenboeg erbij, brengt dat het totaal op vier Metallurg-spelers. Normaal zouden dat er vijf zijn, maar Kickers Offenbach verloste Aristide Bancé uit zijn lijden en haalde hem naar Duitsland. Daar scoorde hij nota bene al in zijn eerste oefenmatch.

Wel belangrijk om weten is dat de Metallurg-spelers in Oekraïne allemaal "buitenlanders op overschot" zijn. Oftewel, zwarte parels die er niet binnen de ploeg passen. Dat is tenminste de officiële versie, want er hangt een geurtje aan veel van die transfers. Dat terzijde, een overzichtje van de Metallurg-connectie:

Arsène Né: Deze voormalige Beveren-speler kwam tijdens de zomer samen met Tormena Ederson en Nzelo Lembi om de verdediging te versterken. Verder dan enkele oefenmatchen kwam hij echter niet. Ik zag hem tegen KVSK United spelen op de rechtsachter, wat duidelijk zijn positie niet was. Kansen om te tonen dat hij centraal achterin wel een plaats verdient, kreeg hij niet. Hij blesseerde zich aan de enkel en kwam de hele heenronde niet in actie. Begin januari kon hij eindelijk aansluiten bij de groep. Maar of de Ivoriaan nu nog een plaats kan veroveren met een zware conditionele achterstand is de vraag.

Diop Serigne Mor: Een lange en stevige spits die met zijn gestalte kan wegen op een verdediging. Overtuigde deze winter het bestuur tijdens enkele oefenmatchen. De jonge Senegalese Fransman (of Franse Senegalees) kreeg een contract tot het einde van dit seizoen.

Abdoulaye 'Junior' Djire: Door zijn verblijf bij Beveren moet ook deze middenvelder het Belgisch voetbal al wat kennen. In het Waasland was hij enkele jaren een vaste waarde. Omschreven als technisch sterk en lichtvoetig. Metallurg leende hem uit aan Arsenal Kiev, maar daar kwam hij ook niet aan spelen toe. Zijn positie op het middenveld: verdedigende middenvelder. Daar hadden we er nog niet genoeg van.

Emmanuel Okoduwa: Deze spits heeft er al een heus Oekraïns verleden opzitten. Sinds 2002 speelde hij achtereenvolgens bij Arsenal Kiev, Shahktar Donetsk en tenslotte...Metallurg Donetsk. Jos Verhaegen lijkt positief over deze aanvaller, want hij kreeg een contract voor twee en een half jaar.


Wat deze jongens nog zullen bijbrengen is een groot vraagteken. Met de huidige ploeg zouden ze normaal al blij moeten zijn met een plaatsje op de bank. Maar misschien valt er iemand uit en kunnen ze overtuigen. Waar ik wel positiever over ben is over de transfer van Sebastien Chabaud. Hij is ook een verdedigende middenvelder, maar wel één waar ik zekerder van ben. Bij Charleroi was hij een belangrijke en secure pion. En van die andere voormalige Charleroi-speler hebben we vorig jaar ook veel deugd gehad.


De heenronde-analyse laat nog even op zich wachten, waarvoor mijn excuses. Ik heb weinig tijd wegens extrasportieve omstandigheden. Misschien komt de analyse er nog, misschien ook niet, wie weet!

24 op 24...in your face Brys!

Dat moeten ook Hernan Losada en Sanharib Malki na de wedstrijd van zaterdagavond gedacht hebben. Beide spelers waren de uitblinkers van de avond en maakten Moeskroen in met een droge 3-0. Waarom dan "in your face Brys"? De Antwerpenaar was zaterdag toch geen trainer meer van Moeskroen? Het antwoord is simpel: Malki en Losada kregen vorig seizoen amper een kans van Brys.

Losada moest toen acht speeldagen wachten op zijn eerste kans. De Argentijn scoorde vanop de nummer tien meteen een hattrick. Dat bleek niet genoeg voor een vaste plaats. Het was pas door het uitvallen van Lolo dat spelverdeler Losada (noodgedwongen) een basisplaats kreeg op de rechtsachter(!). Voor Malki verliep het nog slechter. De in januari overgekomen spits moest vrede nemen met wat invalbeurten. Jurgen Cavens kreeg de voorkeur maar kon slechts twee wedstrijden overtuigen op een heel seizoen. Brys toonde nog maar eens duidelijk dat hij zijn favorietjes had.

Maar genoeg over het verleden. Malki en Losada namen sportieve revanche, en hoe! Door de schorsing van Gustavo Colman kreeg Losada alle ogen op hem gericht. Lichte Hernan schaatste met gemak over de 'grasmat' en zorgde met een assist en een doelpunt voor zijn beste prestatie van het seizoen. Snelle Malki toonde nogmaals zijn efficiëntie. Een stevige kopbal (waar scheidsrechter Van De Velde gelukkig geen duwfout voor floot) en een binnenleggertje dikten zijn seizoensteller aan tot negen.

Opvallend waren ook de prestaties van Daniel Cruz. De Colombiaan schreeuwt al enkele weken om een contractverlenging en spreidde dit weekend zijn ongenoegen nogmaals tentoon in GvA. Het is geen geheim dat Daniel gerust zijn hele voetbalcarrière op het Kiel wil spelen. Jos Verhaegen liet het zondag op ATV duidelijk uitschijnen: 'Eerst presteren, dan een contract'. Daniel deed zaterdag zijn best, liep de longen uit zijn lijf, maar speelde toch geen superwedstrijd. En toch had de Colombiaan een voet in twee van de drie doelpunten. Iets wat blijkbaar nogal snel vergeten werd door de aandacht voor Losada en Malki. Mijn advies voor Daniel Cruz: Werk hard, speel je wedstrijden op je normale niveau en wacht gewoon tot 15 maart. Dan komt die contractverlenging er heus wel.

Brys zal het zaterdag wel met lede ogen aanzien hebben. Want hoewel hij geen Moeskroen-trainer meer was, betekende dat niet dat hij geen invloed meer had op de prestaties van Moeskroen. Een overdreven tacticus als Brys had zijn troepen ongetwijfeld al weken op voorhand instructies gegeven over de wedstrijd tegen zijn ex-club. Het mocht niet baten.
Speciaal voor al die jaren afbraakvoetbal en het opstellen van favorietjes ten koste van op verkeerde posities uitgespeelde toppers zeggen heel het Kiel en ik: In your face Marc Brys!

Een analyse over de heenronde kan je hier binnen enkele dagen verwachten. Maar nu begint ook voor mij een welverdiende vakantie...met een vierde plaats als kerstgeschenk! (Wie mij wil beschuldigen van het recycleren van titels kan steeds terecht bij mijn fans. Het is op algemene aanvraag van hen dat deze titel er staat)

En we blijven gaan!

Als kritische journalist is het niet gemakkelijk om over je ploeg te schrijven als ze niet verliest. Natuurlijk is het spelpeil al vaak slecht geweest, ook in die winstmatchen. Maar door een te drukke agenda en een winstroes pleit ik schuldig aan de korte verwaarlozing van deze blog.

Tot zover de persoonlijke noot, hoog tijd voor de orde van de dag. Op het veld van KV Mechelen behaalde Beerschot zaterdag een felbevochten 1-2 overwinning. Daarmee rondt Beerschot de kaap van de 30 punten, na een 21 op 21! Nooit gezien! Held van de avond was Kenny Steppe die in de slotfase nog een strafschop van Ivens uit zijn doel rammelde. De toekomst is verzekerd want Steppe blijft maar groeien in zijn kunnen. Aan het tegendoelpunt (tevens het eerste in vijf wedstrijden) kon de jonge goalie ook weinig doen. "Luciano wie?" kunnen we stilaan zeggen. Klasse!

Over klasse gesproken, Hernan Losada had zaterdag weer een topdag. De Argentijnse klasbak valt vaak in de schaduw van Gustavo Colman, maar op het veld van KV was het weer omgekeerd. De jonge dribbelaar was een constante gesel voor de Mechelaars en leverde de Ratten de overwinning op met een droge knal in het hoekje. En dat net wanneer een scout van een Italiaanse eersteklasser in de tribune zat voor Hernan. Jawel, u leest het goed. Volgens doorgaans wel ingelichte bronnen bekeek een Palermo-scout de prestaties van Losada. Een waardemeter voor het voetbalniveau van Hernan, maar van mij mocht de scout thuis blijven. Laat onze Argentino's nog maar een seizoen bij ons blijven, dan kunnen ze onze Europese campagne van volgend seizoen meemaken.